Voor nu…

… een nieuwe start. Op een nieuw adres. Een eigen domein!

Ik heb getwijfeld. “Laat ik maar bij Blogger blijven. Wel zo makkelijk. Scheelt gedoe. Ik heb geen zin in blogs overzetten. Dingen uitzoeken.” En ga zo nog maar een tijdje door.

Maar… Ik heb dit domein niet voor niets gekocht hè…

Dus. Knoop doorgehakt. Ik ga het niet laten verlopen, maar gebruiken. Zonder blogs over te zetten. Voorlopig althans. Wie weet krijg ik daar nog wel eens de geest voor. En zo niet? Nou dan niet. Ook goed.

Voorlopig is het hier nog simpel, met een standaard WordPressthema. Want oh. WordPress en ik zijn geen vriendjes. “WordPress is zo makkelijk”, zegt men. Maar ik kom bij Blogger vandaan. Daar waar je niet wordt geconfronteerd met termen, duizenden opties zonder uitleg wat het effect is en waar je gewoon een beetje kunt schuiven en kleuren en klaar is je blog. En dat is waar ik, met mijn gare hoofd, behoefte aan heb. Jip en Janneke taal. Je zou denken, met het enorme aanbod dat er is, dat er wel een WordPress voor Dummies zou zijn, maar nee dus. Ik zeg: gemiste kans.

Al is het qua reageren precies andersom. Drama bij Blogger. Easy bij WordPress. Als het goed is. En ik hoop dat daar (weer) gretig gebruik van zal worden gemaakt . Want reacties op Facebook en Twitter zijn leuk, maar verdwijnen ook weer heel snel. Terwijl een van de leuke dingen van bloggen is dat je niet alleen je eigen verhaal kunt teruglezen, maar ook wat anderen daarop gereageerd hebben.

En met het thema ga ik er vast uit komen. Als ik er gewoon de tijd voor neem. En er de rust voor heb. Terwijl ik in de tussentijd gewoon hier blog. Met een simpel thema. Over van alles. Wat ik zie. Lees. Hoor. Denk. Meemaak. Over wat ik beleef dus. Kort. Lang. Via mijn mobiel. Via de laptop. Dagelijks. Niet dagelijks. Gewoon net hoe het uit komt.

Zin in!