Harig alarm

Je werd als eerste geboren. Schreeuwend. Luidruchtig vanaf dat eerste moment. Maar in tegenstelling tot je broertjes en zusje kreeg je het niet voor elkaar om zelfstandig bij je moeder te drinken. In plaats van je plekje aan de tepel te verdedigen, kroop je steeds maar weer richting de kop van je moeder. En dus moesten we je bijvoeren met spuitjes kittenmelk. Een hoop gepruts en gepriegel maar het lukte. Toen je eenmaal zelf kon eten, schrokte je je eigen bakje in no time leeg om daarna snel op dat van de anderen af te gaan.

Eten!

“Harig alarm” verder lezen