Blij met een slechte dag

Opeens had ik gister een enorm slechte dag. Pijn op plekken waar ik geen pijn wil hebben en vooral ongelooflijk moe moe moe. En toch was ik er aan het eind van de dag blij mee. Huh? Hoe dan? 

“Blij met een slechte dag” verder lezen

Als je haar maar goed zit!

Stel je voor: een woensdagmiddag in juli. Misschien wel de warmste. Na een aantal uur bezig te zijn geweest met mijn vrijwilligerswerk stap ik, ingesmeerd met zonnebrandcrème, op de scootmobiel om een stuk te gaan rijden en te genieten van het mooie weer. Mijn doel: mijn huid een tintje donkerder, mijn haar een tintje lichter. Voor dat laatste spoot ik voor vertrek nog even spray blond in mijn haar.

Een kwartier naar mijn vertrek verdwijnt de zon achter de wolken om er alleen bij vlagen nog achter vandaan te komen. Dat tintje lichter kan ik vergeten die dag. De volgende dag ga ik op het heetst van de dag in de tuin zitten terwijl mijn hulp het huis stofzuigt. Twee vliegen in één klap: ik zit niet in de weg en de warmte van de zon gaat me dat lichtere haar bezorgen.

“Als je haar maar goed zit!” verder lezen

Een pot Nutella als graadmeter

Het zal ergens in januari zijn geweest. In elke supermarkt stonden displays van Nutella met reclame voor ‘Maak nu je eigen pot!’. Niet iets nieuws en ook zeker niet iets dat mij aanspreekt, maar dit keer pakte ik een pot omdat het me wel handig leek voor het geval ik eens geen ander broodbeleg in huis heb en het stond nu zo binnen handbereik…

Nutella “Een pot Nutella als graadmeter” verder lezen

Het lijkt zo simpel

Twee jaar geleden, op 7 mei om precies te zijn, ging ik naar Leiden. Een week of zes eerder was er een klein jongetje geboren en dat moest nodig worden bewonderd.

Dat had alleen wat voeten in de aarde. Want ik was dan wel slank als een den, conditioneel ging het zeer slecht. Ik zou, als ik het in huis had gehad, nog geen deuk in een pakje boter hebben kunnen slaan. Een retourtje Leiden was een no go. Maar daar was mijn supermama die aanbood me te brengen en zo leerde ik weer een twitteraar ook ‘irl’ kennen. “Het lijkt zo simpel” verder lezen

Just an ordinary day

Toen ik begon met bloggen (en later ook twitteren) was dat onder andere om een inkijkje te geven in mijn leven. Een veelgestelde vraag is: “Maar wat doe je dan gedurende de dag?”. Een vraag waar ik ook niet altijd antwoord op weet. Want de dag glijdt ongemerkt voorbij. En inmiddels heb ik allerlei soorten dagen, variërend van heel rustig tot (voor mijn doen) heel druk. Heel rustig houdt over het algemeen in dat er ergens van bijgekomen moet worden of dat ik ‘vooruit rust’ voor een heel drukke dag. En verder zit er dus heel veel tussen. “Just an ordinary day” verder lezen

Ei ei ei

De laatste ‘echte’ blog dateert van augustus. Het was een zware. Net als die van 31 december. Passend bij 2013. Maar is er daar tussenin dan niets gebeurd? Was er niets te beleven? Geen sprake van. Er gebeurde enorm veel. Zoveel dat ik echt geen ruimte had om te bloggen. Want daarvoor heb ik kennelijk toch wat rust nodig.

De afgelopen maanden zat ik op een paar eieren. Ik broedde en broedde en broedde erop los. En jemig, wat kost dat gebroed een hoop energie. En wat gaat dat in je hoofd zitten en neemt dat je volledig over. Ik dacht aan mijn eieren. Ik droomde over mijn eieren. Ze zaten in mijn bloed. Ik ademde ze. En ik kakelde over ze. Gooide je er een dubbeltje in dan ging ik los voor een rijksdaalder. Tok tok toooooook tok tok tok. Eitje dit, eitje dat, oh mijn eitjes! “Ei ei ei” verder lezen