Op de helft

Het is 1 juli. Het jaar is doormidden. Als je het in maanden bekijkt althans, want in dagen is het vandaag dag 182 en is het jaar pas morgenmiddag 12 uur op de helft. De eerste helft van het jaar (in maanden) had immers maar 181 dagen. De tweede helft heeft er 184. Ja sorry. Iets met cijfermeisje.

Maar goed. 2013. Het jaar waarin ik 30 word. Althans daar ga ik vanuit. Nog anderhalve maand als twintiger door het leven en oh oh. Dan ben ik opeens *de horror* dertig. Neemt u vooral een paar kilo zout bij die laatste twee zinnen want het zal me worst wezen of ik een twintiger of een dertiger ben. “Op de helft” verder lezen

Dag van de dag

Vandaag is het Dag van de Duurzaamheid. Op zich zal je mij daar niet over horen klagen. Het is een mooi initiatief, al doe ik er niet aan. Ik doe namelijk elke dag duurzaam. Althans. Dat probeer ik.

De lampen hier in huis zijn allemaal spaarlampen. De verwarming gaat pas aan als een warm vest en een pot thee niet voldoende zijn om me warm te houden en als ik over een kwartiertje weg moet, blijft hij ook lekker uit. En als hij dan eindelijk aan gaat, gaat hij alleen op slechte dagen hoger dan 20 graden. “Dag van de dag” verder lezen

Zoet met pit

Op mijn oude blog vroeg ik in januari 2012 of er dingen waren die mijn lezers van me wilden weten. Een van de vragen luidde:

“Als je een gerecht zou zijn, welk gerecht was je dan en waarom?”

Omdat het antwoord op deze vraag een mooie omschrijving levert van mijn persoontje plaats ik het antwoord dat ik schreef ook hier op mijn nieuwe blog.

Oef! Ik las de vraag nog net voor we het vliegtuig in gingen en heb er dus de hele vakantie over lopen nadenken. Zonder resultaat. Ook de weken er na kwam ik er niet uit. En dus besprak ik het maar eens met mijn beste vriendin. En die wist er wel raad mee!

“Eerst vond ik je een gerecht met simpele, (brave?) gekookte aardappeltjes, met een stukje vlees wat alleen gezouten was en groenten en een slap sausje, meer niet. Dat sausje was er, omdat je altijd heel netjes was en een lief en net voorkomen hebt.”

“Maar nu zit er meer pit in je, dus nu zou ik je eerder een warme mok chocolademelk vinden. Omdat je een warme persoonlijkheid bent, maar in die chocolademelk zit een klein beetje Spaanse peper om het wat pittiger te maken. Je bent feller en dat komt je persoonlijkheid alleen maar ten goede, want: als je peper met chocolade mengt/eet, dan smaakt de chocolade zoeter ;-). Oftewel: je kan die peper best hebben hoor.”

Het is geen compleet gerecht met voor- en nagerecht, maar ik denk dat het een heel treffende omschrijving van mijn persoontje is. Ik herken mezelf er in ieder geval wel in en kreeg met dit stukje tekst weer eens te zien hoe goed mijn liefste beste vriendinnetje mij kent!

Ik vind warme chocolademelk (al dan niet met peper) ook een stuk lekkerder dan een hap van aardappelen, groenten en vlees. Snap nu waarom!